Bram Landzaat was afgelopen donderdag een van de sprekers tijdens de uitvaart van Rob de Vries. Hieronder zijn uitgesproken tekst in zijn geheel te lezen.

Rob de Vries overleed vrijdag 30 maart 2018 op 74-jarige leeftijd. De Vries was oudvoetballer van VV Aalsmeer en tevens twee keer een periode clubvoorzitter.




Ter nagedachtenis van ROB DE VRIES


5-4-2018

Lieve Gonnie, kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden en bekenden van Rob.

Vandaag zijn we bijeen om afscheid te nemen van een zeer markante man. Een ernstige ziekte heeft een einde aan zijn leven gemaakt. Maanden heeft hij gestreden. Het mocht niet baten.

Rob, die op 5 april geboren is, zal straks op dezelfde datum zijn laatste rustplaats krijgen Bijna 75 jaar oud..
De meesten van ons kennen Rob als voetballer en daarna als voorzitter van de Voetbalvereniging Aalsmeer. Hij, een hartelijke, sportieve, immer vrolijke en sociale persoonlijkheid, voelt zich al snel thuis in onze club.

Met bewondering zien we hem komen, als hij op de eerste trainingsavond het eerste veld aan de Sportlaan opwandelt. Met de bal aan zijn voeten bereikt hij de rand van het strafschopgebied. Dan knalt hij de bal snoeihard naar het doel. De bal kletst tegen een paal. Wij knikken naar elkaar. Rob glimlacht en kijkt in onze richting. Zo, dat is een binnenkomer!

Wat hebben we gelachen, als hij In geuren en kleuren smakelijk over zijn voetbalavonturen in Amerika.vertelt. En wat kan hij soms overdrijven. Maar scoren kan hij. Op techniek. Naast een tegenstander, korte beweging naar achteren en een uithaal.

Het is het seizoen 1969 - 1970. Kampioen in de derde klasse. Hij maakt 21 doelpunten. Er zullen nog vele volgen.

Ook tellen we nog meer kampioenschappen. Maar ook teleurstellingen Ternauwernood ontliepen we de degradatie door TOG op het terrein van NFC te verslaan. Voorts enkele blessures op het veld, maar ook letsels door een ongeluk met zijn auto. Heel vervelend. Zeker ook voor zijn vrouw Gonnie. Zij is altijd langs de lijn of op de tribune te vinden. En niet te vergeten de ouders van Rob.

In 1972 verhuist onze club naar de Hornmeer. Met man en macht steken wij, selectiespelers, en onze vrouwen de handen uit de mouwen. We organiseren voor de leden een cadeau-actie en spelen een openingswedstrijd tegen Ajax 2. Johnny Rep e.a. kunnen amper winnen.

Een goede zet blijkt de spelersraad. (Rob, Sijf, Henk, Chris en ondergetekende). We krijgen van het bestuur de ruimte om mee te denken en te organiseren. Trainer Henk Wenderhold en leider Nico Heeren staan ons bij. We plannen speelavonden, festiviteiten – waaronder sinterklaasfeest - en zelfs carnaval. .Onze vrouwen en vriiendinnen worden niet vergeten. In mijn herinnering zie ik Rob nog als Prins Roberto 1.

Als we in maart 1975 naar de hoofdklasse promoveren, wordt Rob de nieuwe voorzitter. Hj vervangt de heer Bakker, die dmijn vader eerder is opgevolgt. Er hangt een fijne sfeer in de vereniging. Mede door Rob en Gonnie. Later maakt Rob een uitstapje naar zijn oude club Blauw-Wit, waar hij een korte periode op verzoek de voorzittershamer hanteert.

Intussen heeft de bloemenwereld al ruim zijn aandacht. Eerst als medewerker op de bloemenveiling (Niieuwkoop) en vervolgens als werkgever. Het verhaal gaat, dat hij de primula niet van de begonia kan onderscheiden. Het maakt hem niets uit. Hij straalt een flinke dosis lef uit. Het meervoud van lef is namelijk leven. Nou, dat doet hij ruimschoots. Hij is immers een gezelligheidsmens.

Als veteranen organiseren en spelen we jaarlijks het traditionele corsotoernooi. Natuurlijk op corsodag. En niet te vergeten enkele benefietwedstrijden. Onder andere tegen het Oud-Nederlands elftal ten bate van Abe Lenstra, die door een hersenbloeding verlamd is geraakt. Scheidsrechter Frans Derks, Theo van Duivenbode, Jan Mulder, Benny Muller, Tonny van den Linden o.a. maken hun opwachting in de Hornmeer.

We voetballen ook voor de moeders van Tondo, die op de Filipijnen een kledingfabriekje oprichten. Dit was een onderdeel van een project bij mij op school. Het fabriceren en verkopen gaat daarna langzamerhand beter. Onze tegenstander is het team van Harlekijn met Herman van Veen, Willem van Hanegem, Harry Sacksioni, Raymond van het Groenewoud,, Paul Litjens enz. Ik was ook jeugd- en hoofdtrainer, toen Rob voorzitter was..

Beste aanwezigen, het is vreselijk, dat Rob zijn kwaadaardige ziekte niet kon overwinnen. Wat een kwelling moeten de laatste jaren voor hem zijn geweest. Hij verdient een groot respect. We nemen vandaag afscheid van een voetbalkameraad, die zo veel als mogelijk van het leven heeft mogen genieten. Plezier was belangrijk voor hem. Met een flinke dosis humor. Vooral met zijn gezin, zijn sport en zijn werk, want deze betekenden alles voor hem.

Wij wensen Gonnie, de kinderen en de kleinkinderen veel sterkte in het verwerken van het verlies van Rob. Jullie kunnen trots op hem en zullen hem nooit vergeten.

WEET DAT JULLIE VERDRIET DE BRON IS WAARUIT JE KRACHT KUNT PUTTEN
WANT JULLIE VERDRIET HEET LIEFDE

Herman van Veen (uit: TROOST)

Beste Rob, rust in vrede.

Bram Landzaat
Aalsmeer, 5 april 2018





Foto boven: Fragment van elftalfoto. Rob de Vries tijdens zijn actieve carrière bij VVAalsmeer. Links achter De Vries trainer Henk Wenderhold (foto's archief VVA). Foto onder: De Vries met sigaar tijdens het schoolvoetbaltoernooi in 2014 waar hij zijn kleinzoon kwam bekijken. (Foto: archief Aalsmeer Vandaag)

Met dank aan Aalsmeer Vandaag.

Reageer