|
Column Bram Landzaat
 Bram Landzaat zal op voetbalinaalsmeer.nl regelmatig een column schrijven over het regionale/landelijke sportgebeuren. Landzaat is oud-voetballer van Aalsmeer en tegenwoordig houdt hij zich ondermeer bezig met schrijven, dichten en geeft hij jeugdleidercursussen voor de Knvb. Daarnaast is de oud-onderwijzer oprichter en dirigent van het Alsmar Popkoor.
Maarten
"
Maarten Sikking verdedigt 123 keer het doel van het Nederlands hockeyteam. Het wereldkampoenschap behaalt hij met onze nationale ploeg in Amstelveen tegen India. Formidabel is zijn redding bij de belangrijkste strafbal. Volgens hem is deze aktie bepalend geweest voor zijn verdere leven.
Gaat tijdens vele buitenlandse reizen haast nooit naar sjieke plekken. Nee, liever is hij bij en in krottenwijken. Mede daardoor groeit zijn sociale besef en zijn humanitaire activiteiten worden divers.
Is deelnemer aan twee Olympische spelen. Geniet van zijn sport. Is eigengereid maar ook een teamspeler. Maarten Sikking wil naar huis na de moorden door Palestijnse commando’s.
Speelt mee, op uitnodiging van Herman van Veen, in een benefiet-
voetbalwedstrijd ten bate van de slachtoffers van de moord tijdens de Olympische spelen in Munchen.
Samen met Herman richt hij de Stichting Colombine op.
Een stichting die zich inzet voor onschuldige arme mensen (vooral kinderen) hier en in het buitenland. Het Colombinehuis in Bidding-
huizen is het levende bewijs. (Te vinden naast Walibi. U bent te allen tijde hartelijk welkom.)
Eind jaren zeventig kom ik in contact met Maarten. We organiseerden ten bate van UNICEF de openingswedstrijd op het nieuwe sportpark van RKDES aan de Mijnsherenweg. Een duel tussen een artiestenelftal en het eerste elftal van de Kudelstaartse club. Een korfbaluitslag is de eindstand.
Later - in 1984, zijn we actief voor het Colombinehuis. Steeds lees ik de positieve ambitie en succes in de glinsterende guitige ogen van Maarten. Wat is die man, met zijn mooie weerbarstige krullen, enthousiast. Na wat korte, maar warme gesprekken, maakten we een plan. Op mijn school – Jac. P. Thijsseschool - organiseren we een week lang het TONDO-project voor de Moeders van Tondo nabij Manilla in de Filippijnen.
Helder herinner ik me de gesprekken van Herman van Veen en Maar-
ten Sikking met onze leerlingen op de eerste dag. Daarna bouwen we een krottenwijk op het schoolplein, houden een rommelmarkt en op vrijdag 14 december speelt het Harlekijnvoetbalteam een benefiet-
wedstrijd tegen een gelegenheidsploeg van Aalsmeer op het veld aan de Dreef.
Klik hier voor groot formaat
We staan versteld van zijn reactievermogen als speler en uiteraard in de tweede helft als doelman. Opbrengst 5600 gulden! Hij en al die anderen genieten onbedaarlijk. Twee dagen later voetbalt Maarten weer. Opnieuw een benefietwedstrijd met bijna dezelfde ploeg, waarin ook de heel jonge Danny de Munk meespeelt.
Bij mijn afscheid van de school - inmiddels o.b.s. De Populier genaamd – biedt Maarten enkele T-shirts , met daarop Alfred Jodocus Kwak, aan. Hij is ondertussen de initiator van de kledinglijn met die naam.
Later volgen nog fondsen voor waterputten in West-Afrika, voor kinderen met leukemie in de Daniel Hoedkliniek en in Afrika voor kinderen met een open gehemelte, die dan geopereerd kunnen worden in een ziekenhuis aldaar.
Hij blijft rusteloos, hoewel hij zijn energie kwijt kan, als hij lange afstanden loopt.
Samen met mijn vrouw brengen we een paar maal een bezoek aan hem in Bergen aan Zee. We zitten dan te genieten aan het strand bij zijn Paviljoen Noord.
Hij blijft plannen maken . Zijn adviesbedrijf voor artsen en fysiotherapeuten, met klanten uit Aalsmeer, doet hij erbij, zegt hij lachend.
Op 1 september 1993 beland ik in het VU ziekenhuis. Daar lig ik verlamd en aan de beademing op de IC . Getroffen door het Guillain-Barré Syndroom. Na enkele weken komt Maarten monter aan mijn bed, vertelt terloops over zijn hartinfarct en zegt: ”Maar ik loop nog de marathon.’’
Hij legt de nieuwe CD van Herman op mijn borst. ‘’Voor wie anders’’ is de titel …..Ik zie hem knipogen.
Laatste strofe van ‘’Als je komt’’, het laatste nummer van de CD:
Toe, neem mij zacht, als je komt.
Doe me geen pijn,
Ik zal als een bruid gewillig zijn.
Toe, neem me mee als de wind.
Ik zal me niet verweren,
gebruik geen vuisten, geen geweren.
Maar dan moet je me beloven,
dat ik blijf leven, ook daarboven.
Dan ga ik mee, heel gedwee,
met je mee.
Twee jaar later komt hij onverwacht bij ons thuis. We babbelen in de tuin. Hij zegt, dat hij verliefd is geworden op een jonge vrouw.
‘’Dat raad ik iedereen aan. Ook jou. Daar blijf je jong bij.’’ Hij schatert met glimmende ogen.
Zij woont op Bali en hij is van plan daar te gaan wonen. Een prachtig eiland met arme mensen. Dat stimuleert hem. Nieuwe projekten (stichten van een school) zijn inmiddels gestart, weet ik.
Daarna blijft het stil. Hij is niet te bereiken.
Vorige week donderdag schrok ik op van zijn overlijden. Een man, die het geluk oorspronkelijk in de hockeywereld vond. Dezelfde bijzondere man die datzelfde geluk met minder bedeelden – kinderen met name – wilde delen.
‘’Kinderen moeten zich ontwikkelen. Ze horen niet dood te gaan.’’
We zijn Maarten dankbaar voor zijn woorden en daden.
Ank en ik prijzen ons gelukkig, dat we zo’n inspirerende vriend hebben leren kennen.
We zullen hem missen.
"
Brazijn
Vorige Columns
Eerlijke Cijfferinge (*)
Voor open doel
Positivo
Oprotbonus
Bal
Mooi! Weer vliegwerk
Bankgarantie
Klaar......Af!
------------------------------------------------------------------
Reageer
|
OudAalsmeer-speler, schrijver en dichter Bram Landzaat geeft zijn mening over ac-
Voorspel het totale aantal doelpunten van de Aalsmeerse clubs en win een prijs. 
Wie scoort de meeste goals? Wordt het op-
Aalsmeer deed dit jaar opnieuw mee met de Haarlems Dagblad Cup. 
Fotograaf Jaap Maars is bij diverse duels aanwezig. Bekijk zijn wedstrijdfoto's. 
Belangrijke/opmerke-