Bram Landzaat zal op voetbalinaalsmeer.nl regelmatig een column schrijven over het regionale/landelijke sportgebeuren. Landzaat is oud-voetballer van Aalsmeer en tegenwoordig houdt hij zich ondermeer bezig met schrijven, dichten en geeft hij jeugdleidercursussen voor de Knvb. Daarnaast is de oud-onderwijzer oprichter en dirigent van het Alsmar Popkoor.

" Nog voor het oude jaar werd afgeschoten, moesten we nog afrekenen met de vele lijstjes en onderscheidingen. De Top 2000, de sportvrouw,- man ,-ploeg, koudste winter, winterkampioenen, mooiste ijs, weddenschappen en uiteraard de belprogramma’s, waarbij het Nederlands publiek de jury is. Prachtig zijn deze vergelijkingen tussen appels en peren. En maar bellen. Ja, Holland op zijn smalst.

Ook moesten we afscheid nemen van vele trainers , zoal Attevelt, Westerhof en van Hanegem. (over de laatste binnenkort meer) en sinds kort Verbeek. Vele amateurclubs volgden deze voorbeelden met het gevolg, dat de gerezen problemen ogenblikkelijk opgelost waren …. Mag je niet meer verliezen? Dat hoort toch bij wedstrijdsport? Adieu dus. Knal. Oprotjes met schadevergoeding en Gert-Jan kreeg een rotschop na. Dat is top-, nee herstel, tobsport.

De laatste voetbalwedstrijd in Aalsmeer was RKDES – RKAV. Voordat ik naar Kudelstaart toog, was ik in de Oud-Katholieke Kerk bij een prachtige voorstelling van een Kinderen-voor-kinderkoor. Deze zanggroep ,die bestaat uit volwassenen, die vroeger in het KvK-koor zongen, zorgde voor een meeslepend en enthousiast benefietconcert.

Vaak laveer ik tussen theater en sport. Met accenten op muziek en voetballen. Dus hierna naar de genoemde wedstrijd . Gemakkelijker gedacht, dan gedaan. Een schroeilucht brieste in mijn neusgaten. Alarmfase. Een aanhoudende zwarte wolk verried, dat vele bezittingen letterlijk en figuurlijk in rook waren opgegaan. Dit ongeluk was een niet gepland oprotje. ‘’Uithuilen en opnieuw beginnen’’, zong ik in mijn hoofd en dacht aan de cabaretier, die hier lange tijd woonde. Via omtrekkende bewegingen reed ik de Wim Kandreef op ….

Het verzorgde programmablaadje deed al vermoeden, dat 0 – 0 het uiterst haalbare resultaat was. De laatste vijf minuten zorgden bijna nog voor sensatie, maar de Aalsmeerders konden na afloop broederlijk het glas heffen. Want kijken in het koffiedik, resulteert alleen maar in de vraag: ’’Waar gaan we in het nieuwe jaar naar toe?’’

Dat weet de oud-president van de V.S. wel. Ik kon haast van Wirdum ruiken, toen hij het woord voerde op een bijeenkomst en een paar schoenen door de lucht zag vliegen. Ik weet zeker, dat het Oprotjes van het merk Bushpuppy’s waren.

We namen ook afscheid van de mooie zwemmer en Olympisch kampioen v.d. Weijden, het fenomeen v.d. Hoogeband en de grote schaatsambassadeur Ritsma. En onze nationale Huntelaar vloog naar Spanje. Tijdens zijn afscheid in Amsterdam las ik in zijn ogen, terwijl van Basten hem bedankte: ‘’Hou deze woorden maar bij je. Op het EK gunde je me geen tel speeltijd. Ik had tegen de Russen kunnen scoren!’’ Waarderende oprotjes.

Een groot goed is het vast en zeker, zie ook Klaas Jan, dat je persoonlijk wil, kan en mag beslissen om wel of niet door te gaan of te veranderen. Ongeluk of ziekte kunnen echter je leven drastisch beïnvloeden. Dat heb ik aan de lijve ondervonden. Velen hebben dit zelf ervaren of krijgen er mee te maken.

Bewust hebben we afscheid genomen van het fenomeen JEUGD-
VOETBALDAGEN in Amsterdam. Een kwart eeuw lang, elke zomer, organiseerden we een voetbalkamp voor zo’n 225 kinderen. Reken maar uit. Een hele week waren we bezig met vele voetbalactiviteiten. Met vijfentwintig trainers (pro deo) en even zovele medewerkers bezorgden we die kinderen een fantastische voetbalweek, waarin vier keer per dag diverse voetbalactiviteiten centraal stonden.

Het voert me te ver om te zeer in details te treden, maar ik wil toch een greep doen. Geen commercieel evenement, deelgenomen aan het vertrek van Ajax: ‘’Adieu de Meer’’ en vele gasten, zoals Heini Otto, Gerrie M?hren, Cor van der Hart, Bob Haarms, Louis van Gaal (met de Europa-Cup) Co Adriaanse, Westerhof, Brian Roy, Dennis Bergkamp, Bep Thomas, Ignace van Swieten enz. Ook de clubs AJAX, AZ, Heerenveen en Telstar werkten met een jeugdteam belangeloos mee.

De KNVB zal verder gaan met de “driedaagsen’’. Als dank voor de bewezen diensten werd een drietal van onze staf, waaronder ondergetekende, de gouden waarderingsspeld uitgereikt. Als algeheel coordinator heb ik samen met anderen veel plezier beleefd aan dit evenement. Dit plezier is voor mij een flinke bonus en de waardering gaat uit naar alle medewerkende vrijwilligers. Ook via deze column: Grote dank voor alle inzet en vakmanschap in de voorbije vijfentwintig jaar! Hiervan zal Madoff niets begrijpen, vrees ik.

Van een andere orde is het voorstel in de nieuwsbrief over de vacature van penningmeester bij Aalsmeer. Is het vertrouwen in het barpersoneel zoek? Wie coacht en wie moet gecoacht worden? Overigens hullen de commissies, die onderzoeken of er eventueel een draagvlak is voor een samenwerking van de jeugdafdelingen, zich in stilzwijgen. Vier maanden zijn verstreken. Het zou goed zijn, als de leden op korte termijn kunnen vernemen, wat de redenen zijn om tot deze stap te komen. En dan vooral met de argumentatie. Want door te vermelden, dat je zo de jeugd op een hoger plan brengt, is een trap in de lucht.

De brulboeien van STUDIO VOETBAL onder leiding van beroepsouwehoer Jack kunnen van mijn part ook vertrekken. Een oprotbonus? Ja, zeker wel. Maar dan eentje, die de roddelaars aan de NOS moeten betalen. Het is een schrale TROOST, dat wij allen ook niet de wijsheid in pacht hebben. Kijk maar om je heen. Onze prins is en blijft een beetje dom door op te merken, dat Obama meer betekent dan Mandela in het verleden. Hier gaat de vergelijking wel enorm mank. Toch blijven we net zo optimistisch, als die Aalsmeerse schaatser, die uitriep: ’’Yes, we kennen!’’ "

Brazijn

Voetbalkamp in Amsterdam, ongeveer twintig jaar
geleden. Dennis Bergkamp en Bram Landzaat.